MAY TRABAHO KA

Ang hirap pala talagang kumita ng pera. Nakakapagod, physically and mentally.
Ang hirap mag-adjust, hindi lang sa trabaho mo kundi pati sa mga ka-trabaho mo.
Minsan parang nakakailang gumalaw kasi you have to be in your most discreet.
Syempre dapat behave ka at rule abiding. Kahit na gustong gusto mo ng mag-ingay, kailangan mong pigilan ang sarili mo just so you'll not be disturbing any other soul.

MINSAN NAKAKAINGGIT ANG IBANG TAO

Aminin mo, may mga pagkakataon talaga na naiinggit ka sa kung ano ang meron ang iba.

Kanina lang ni-like ko yung status ng kaibigan ko. Birthday niya kasi ngayon at nagpapasalamat s'ya sa lahat. And as I view it, parang napaka-okay ng buhay n'ya.

Naiinggit ako.
Gusto ko din maayos ang buhay ko.
Gusto ko din kuntento na ako sa kung ano ang meron ako... pero hindi eh.

Feeling ko napaka-lungkot ng buhay.
I feel so discouraged.
(kahit kanina, ako ang nagko-comfort kay Shin tungkol sa disappointments)
Wala lang siguro talaga to.
Naiinggit lang talaga ako.

I know that I should not be jealous, I have my own life. God gave me a different kind so that I'll be able to enjoy it the way I need it to be. It's just that, minsan nakaka-miss maging masaya.

what made me do this

The phrase, "To be or not to be..." as made famous by one of the greatest poet ever lived, William Shakespeare is not just about the question of decision making but of courage; to do something he had doubts with.

Being a human, I may say, that it's actually normal if sometimes I tend to just let myself not speak. Ayoko lang talaga minsan ang maraming sinasabe. Tamad akong magsalita eh. Mas gusto ko ng mapanis ang laway ko.

Pero masipag akong magsulat at mag-type. I might have a little bit of insanity on my mind.

And when your listener can't/doesn't understand whatever it is that you speak of, kailangan mo ulit-ulitin ang sinabe mo until he/she gets it. Ayoko pa naman ng parang sirang plaka. But if you write it down, kung di nila maintindihan ang sinulat mo, bahala na silang magbasa ng maraming beses.

I actually like it when people read what I wrote.
Mas tumatatak sa isip kapag binabasa.
And it's as if I'm sharing a single part of me by the very words they're reading. Parang tulad lang ngayon na binabasa mo 'to. Hindi mo lang alam pero tine-take over ko na ang utak mo. Haha! Just kidding.

Siguro duwag nga akong maituturing kasi madalas wala akong lakas ng loob na isaboses ang nasa utak ko.

Pero hindi rin pala kasi I still have the courage to write my thoughts down. Parang si Gat Jose P. Rizal, mas pinili n'ya ang diplomasya at lumaban gamit ang intellect kaysa sa gumamit ng dahas.